Menu

Alumni in Action!

4 Νοεμβρίου 2013

Το mosaiko.gr πρόσφατα συναντήθηκε με τον καθηγητή Ψαλιδόπουλο που έχει την έδρα Καραμανλή για Ελληνικές και Ευρωπαϊκές Σπουδές στο Fletcher School / Πανεπιστήμιο Tufts, και συζήτησε μαζί του για τον ρόλο του εκεί, τη Fulbright υποτροφία του, καθώς και το τελευταίο του βιβλίο με τίτλο «Επιτηρητές σε Απόγνωση».

Κύριε Καθηγητά, μπορείτε να μας πείτε λίγα πράγματα για τον εαυτό σας και το ρόλο σας στη Σχολή Fletcher;

Είμαι ιστορικός της οικονομίας και η δουλειά μου επικεντρώνεται στη σχέσης μεταξύ της οικονομικής σκέψης και της οικονομικής πολιτικής κατά τον 19ο και τον 20ο αιώνα. Κρατώ μια έδρα στο Τμήμα Οικονομικών Επιστημών του Πανεπιστημίου Αθηνών και από το Σεπτέμβριο του 2010 κρατώ την έδρα Καραμανλή για Ελληνικές και Ευρωπαϊκές Σπουδές στο Fletcher School / Πανεπιστήμιο Tufts . Το Fletcher School είναι ένα από τα κορυφαία δύο μεταπτυχιακά σχολεία για διεθνείς σχέσεις στις Ηνωμένες Πολιτείες. Προσφέρει μαθήματα που οδηγούν σε πτυχία στις Διεθνείς Σχέσεις, στο International Business και στο Διεθνές Δίκαιο. Απονέμει επίσης και διδακτορικά. Η Σχολή έχει διεθνή προοπτική, ενθαρρύνει την πολυμορφία σε όλα τα επίπεδα και διαθέτει ένα εξαιρετικό δίκτυο αποφοίτων στη δημόσια διοίκηση στην Αμερική και σε ολόκληρο τον κόσμο. Οι φοιτητές είναι επαγγελματίες με μέσο όρο ηλικίας τα 28 έτη. Τα πρώτα πτυχία τους ποικίλουν και έμφαση δίνεται στην εναρμόνιση τους με τις απαιτήσεις των εξετάσεων. Μου αρέσει να διδάσκω εδώ πάρα πολύ.

Κατά τη διάρκεια της θητείας μου φιλοξένησα, μεταξύ άλλων, τη Βαρόνη Catherine Ashton, τον Επίτροπο Olli Rehn και τους Πρέσβεις Joao Vale de Almeida, Pierre Vimont και Thomas Mayr-Harting. Με την ευκαιρία της 10ης επετείου της έδρας μου, οργάνωσα ένα συνέδριο για την Ελλάδα, την ανατολική Μεσόγειο και την Ευρώπη. Πέρυσι ο Charles Dallara του IIF μίλησε στην ετήσια διάλεξη για την ελληνική κρίση. Τα μαθήματα που διδάσκω είναι για την ιστορία των οικονομικών κρίσεων, την εξωτερική και οικονομική πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Νοτιοανατολικής Ευρώπης στην παγκόσμια οικονομία .

Πώς θα περιγράφατε την υποτροφία Fulbright για την έρευνά σας; Με ποιους τρόπους θα λέγατε ότι έχει επηρεάσει τη ζωή σας και την επαγγελματική σας πορεία;

Ήμουν υπότροφος του Ιδρύματος Fulbright στο Πανεπιστήμιο Duke το 1992/93 και η διαμονή μου ήταν καταλυτική για την καριέρα μου. Έχοντας κάνει μεταπτυχιακές σπουδές στη Γερμανία ποτέ δεν εκτέθηκα με ένα συστηματικό τρόπο στον άγγλο-αμερικανικό ακαδημαϊκό κόσμο. Το Duke ήταν (και εξακολουθεί να είναι) το καλύτερο μέρος στις ΗΠΑ για να μελετήσει κανείς την ιστορία της οικονομικής σκέψης. Οι Αμερικανοί συνάδελφοί μου ήταν εξαιρετικά συνεργάσιμοι και χρήσιμοι για μένα και η βιβλιοθήκη εκεί είναι ένας θησαυρός για τους ερευνητές. Εκτός από αυτά τα " δώρα" επωφελήθηκα από τη διαμονή μου και με έναν απρόσμενο τρόπο: ενώ οι εισηγήσεις μου στην Ελλάδα συναντήθηκαν με απόρριψη και με καθυστερήσεις, το Duke University άνοιξε κλειστές πόρτες για μένα. Από το 1993 μου είχε επιτραπεί η είσοδος στη διεθνή κοινότητα των ιστορικών της οικονομίας. Γι 'αυτό είμαι ευγνώμων για όλη μου τη ζωή στο πρόγραμμα Fulbright .

Πρόσφατα παρουσιάσατε το τελευταίο βιβλίο σας "Desperate supervisors" (Επιτηρητές σε απόγνωση) στην Αθήνα . Μπορείτε να μας πείτε λίγα λόγια για το πώς αυτό το βιβλίο υλοποιήθηκε;

Οι "Επιτηρητές σε Απόγνωση" πραγματοποιήθηκαν από την επιθυμία μου να συμβάλω στην καλύτερη (και όχι επιφανειακή) κατανόηση των γεγονότων γύρω από το Δόγμα Τρούμαν και την αμερικανική βοήθεια προς την Ελλάδα από το 1947 έως το 1954. Το 2006 επιμελήθηκα το ημερολόγιο του Paul A. Porter, ειδικού απεσταλμένου του Τρούμαν s στην Ελλάδα, ένα ζωντανό και αποκαλυπτικό έγγραφο για την οικονομική κατάσταση της χώρας στις αρχές του 1947. Οι "Επιτηρητές σε Απόγνωση" πιάνουν την ιστορία από εκεί. Το βιβλίο βασίζεται σε αρχειακό υλικό που βρήκα στο Truman Library Institute και στα Εθνικά Αρχεία στην Ουάσιγκτον και το Μέριλαντ. Έχω μελετήσει όσα αναφέρονται στην εργασία των ατόμων που συμμετείχαν στην αμερικανική αποστολή βοήθειας προς την Ελλάδα, που αργότερα έγινε το σχέδιο Μάρσαλ και στη συνέχεια το Mutual Security Agency. Μελέτησα τα συγγράματα οικονομολόγων, όπως οι Henry Grady, John O. Coppock , Edward A. Tenenbaum και άλλοι . Στο βιβλίο εξιστορούμαι την ιστορία της αλληλεπίδρασης Αμερικανών οικονομολόγων με τους Έλληνες ομολόγους τους. Αναφέρομαι σε συγκρούσεις μεταξύ της αποστολής και της Αμερικανικής Πρεσβείας, μεταξύ της αποστολής και των ελληνικών κυβερνήσεων και τις συνδυασμένες προσπάθειες των διπλωματών και οικονομολόγων για να επιτύχουν τους στόχους τους σύμφωνα με τις εντολές τους. Οι Αμερικανοί οικονομολόγοι έσωσαν την Ελλάδα κατά τη γνώμη μου. Άνθρωποι σαν τον Walter Packard που έκανε εξαγωγές από τους παραγωγούς ρυζιού, ο Brice Mace ο οποίος ήταν υπεύθυνος για την τεχνική βοήθεια για τη γεωργία και άλλοι θα πρέπει πάντα να θυμόμαστε και να τιμηθεί για το έργο τους. Έτσι και οι Coppock και Tenenbaum, παρά τις διαφορετικές προσεγγίσεις τους για τα οικονομικά προβλήματα της χώρας. Από την ανάλυσή μου προκύπτει ότι οι πρώτοι αμερικανοί οικονομολόγοι θεωρούσαν ότι θα ήταν εύκολο να πετύχουν αποτελέσματα στην Ελλάδα, δεδομένου ότι είχαν τα χρήματα και την τεχνογνωσία. Η Ελλάδα ανακατασκευάστηκε και ο εμφύλιος πόλεμος κερδήθηκε. Η αλλαγή όμως σε θέματα ασφάλειας, η Κορέα και η απειλή της Σοβιετικής Ένωσης, αποκάλυψε στους Αμερικανούς ότι οι ελληνικές κυβερνήσεις ήταν αργές με τις μεταρρυθμίσεις. Η πολιτική απέναντι στην Ελλάδα άλλαξε, εξ ου και η «απελπισία» για να έρθει η οικονομική σταθερότητα στη χώρα γρήγορα και με κάθε κόστος. Μια μάχη έγινε το 1951/2 μεταξύ των υποστηρικτών της εισαγωγής ενός νέου νομίσματος στην Ελλάδα και τους υποστηρικτές της υποτίμησης. Η μάχη κερδήθηκε από την δεύτερη ομάδα και μετά το 1953 η ελληνική οικονομία απογειώθηκε με ανάπτυξη και η ευημερία. Εκ των υστέρων, είμαι περήφανος για αυτό το βιβλίο και ελπίζω ότι το κοινό θα εκτιμήσει την τεκμηρίωση και την προσπάθεια που έβαλα σε αυτό.

Ποια είναι τα επόμενά σας σχέδια;

Τώρα συμμετέχω σε δύο έργα. Το πρώτο ασχολείται με την ιστορία της Κεντρικής Τράπεζας της Ελλάδας, την Τράπεζα της Ελλάδας , από το 1928-2008. Βασίζεται σε αρχειακό υλικό, σε εκθέσεις των κυβερνητών και σε συνεντεύξεις, και δείχνει τις προσπάθειες της τράπεζας για τη νομισματική σταθερότητα και την ανάπτυξη και για το πώς αργότερα, αφού έγινε μέλος του ευρωσυστήματος, οι προσπάθειες μετατοπίζονται προς τη χρηματοπιστωτική σταθερότητα.

Το δεύτερο ασχολείται με τη γερμανική Ιστορική Σχολή και το κληροδότημά της στην Ευρώπη. Η Ιστορική Σχολή ήταν επηρεασμένη από τα μέσα του 19ου αιώνα μέχρι τα χρόνια του μεσοπολέμου. Μια διεθνής ομάδα 14 επιστημόνων ετοιμάζει επιμέρους κεφάλαια σχετικά με τις εθνικές εμπειρίες με την Ιστορική Σχολή. Εγώ θα αναλάβω την επεξεργασία και η εισαγωγή αυτού του όγκου μαζί με τον Πορτογάλο συνάδελφό μου και φίλο Jose Luis Cardoso.

Αύγουστος 2020 > <
Σ 1 Κ 2 Δ 3 Τ 4 Τ 5 Π 6 Π 7 Σ 8 Κ 9 Δ 10 Τ 11 Τ 12 Π 13 Π 14 Σ 15 Κ 16 Δ 17 Τ 18 Τ 19 Π 20 Π 21 Σ 22 Κ 23 Δ 24 Τ 25 Τ 26 Π 27 Π 28 Σ 29 Κ 30 Δ 31
OUR VIDEOS
U.S. Ambassador Pyatt to American Citizens on COVID-19

Αυτή η σελίδα χρησιμοποιεί cookies για να διαχειριστεί τα στοιχεία χρήσης, στατιστικά πλοήγησης και άλλες λειτουργίες. Επισκεπτόμενοι τη σελίδα μας συμφωνείτε οτι μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε cookies.

OK