ΤΕΧΝΕΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

Ανοίγουμε δρόμο στα όνειρα

ΤΕΧΝΕΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

Ανοίγουμε δρόμο στις Τέχνες και τον Πολιτισμό. Μαζί.

“Κινηματογράφος σημαίνει συνεργασία σε όλα τα επίπεδα – ακόμα και σε επίπεδο παραγωγής. Πλέον οι περισσότερες ταινίες είναι συμπαραγωγές μεταξύ χωρών.”

Ιστορίες ανθρώπων που πιστεύουν στον εαυτό τους, τολμούν και επιλέγουν τον δρόμο του μαζί, κάνοντας το όνειρο πράξη. Ελλάδα – Αμερική.

ΤΕΧΝΕΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

ΝΤΕΝΗΣ ΗΛΙΑΔΗΣ

O Ντένης Ηλιάδης είναι Κινηματογραφικός σκηνοθέτης με πολυετή καλλιτεχνική σταδιοδρομία στις ΗΠΑ, και απόφοιτος του Πανεπιστημίου Brown.

“Από πολύ μικρός μου άρεσε πολύ ο κινηματογράφος αλλά δεν προερχόμουν από καλλιτεχνική οικογένεια κι έτσι πήγα στην Αμερική με τη διάθεση να σπουδάσω οικονομικά”, αναφέρει ο Ντένης Ηλιάδης, 

και προσθέτει: “Στην ηλικία των 18 λίγοι άνθρωποι ξέρουν τι πραγματικά θέλουν να κάνουν. Οι σπουδές στην Αμερική, και η επαφή με ένα σύστημα όπως αυτό των liberal arts, μου ανοίξαν τον δρόμο και με βοήθησαν να ανακαλύψω αυτό που πραγματικά ήθελα να κάνω.”

“Η Τέχνη πρέπει να μπαίνει πολύ νωρίς στη ζωή μας. Σε συνδυασμό με τις πιο πρακτικές σπουδές δίνει στη θεώρηση των πραγμάτων μια περαιτέρω ελαστικότητα. Καταφέρνεις να σκέφτεσαι έξω από τις νόρμες.”

“Αν στην πατρίδα σου ακολουθήσεις το όραμά σου και καταφέρεις να κάνεις, έστω και με πολύ κόπο, κάτι πολύ ξεχωριστό, αυτό, πολύ γρήγορα μπορεί να έχει μια διεθνή αναγνώριση.”

“Δεν πρέπει κάθε ταινία να είναι ηρωισμός. Πρέπει να υπάρχει ο επαγγελματισμός και η οργάνωση που είναι απαραίτητα για να πραγματοποιηθεί. Κι αυτό είναι κάτι που είδα πολύ έντονα στην Αμερική.”

“Στην Αμερική υπάρχει μία καταπληκτική οργάνωση και μια φοβερή καθαρότητα σε σχέση με τους ρόλους του καθενός σε μια ταινία. Κι επειδή υπάρχουν περισσότερα μέσα, ο καθένας μπορεί να κάνει αυστηρώς τη δουλειά του και έτσι το σύνολο να λειτουργεί πολύ πιο αποτελεσματικά.”

“Συνδυάζοντας την οργάνωση της Αμερικής με το ταλέντο και το πάθος που υπάρχει στην Ελλάδα, μπορούμε να δημιουργήσουμε ξεχωριστές ταινίες και ιστορίες που θα μπορούν να ταξιδέψουν στον κόσμο.”

“Είναι πολύ σημαντικό η δουλειά Ελλήνων δημιουργών να προβάλλεται και στο εξωτερικό – είναι και αυτό κάτι που ενισχύει την εξωστρέφεια. Είναι το σημείο όπου συναντώνται δύο κόσμοι διαφορετικοί, και αυτός ο συνδυασμός έχει τρομερή δυναμική.”

“Τώρα πια, οι νέοι δημιουργοί έχουν πρόσβαση στο internet, βλέπουν παραστάσεις και ταινίες από όλο τον κόσμο, ταξιδεύουν πιο πολύ οπότε είναι μια γενιά πολύ πιο έτοιμη για διεθνείς συνεργασίες.”

“Ο ελληνικός πολιτισμός είναι ένα τεράστιο brand, απολαμβάνει διεθνούς θαυμασμού. Αυτό είναι κάτι που πρέπει να το αξιοποιήσουμε. Να δείξουμε, από τη μία, τη μετεξέλιξη αυτής της κληρονομιάς, και να πούμε, από την άλλη, ιστορίες από την Ελλάδα του σήμερα. Είναι πάρα πολλές οι ιστορίες αυτές, και μπορούν να γίνουν καταπληκτικές ταινίες.”

“Νομίζω ότι τα στοιχεία που συνδέουν την Ελλάδα και την Αμερική είναι καταρχάς μια πολύ έντονη αίσθηση ελευθερίας και δημοκρατίας, και από εκεί και πέρα μια διάθεση για σκληρή δουλειά.”

“Είναι η δουλειά σου που θα σε ταξιδέψει, όχι μία γεωγραφική μετακίνηση.”

“Πλέον το έδαφος είναι πολύ πιο εύφορο για ξένες παραγωγές στην Ελλάδα. Αυτή η στιγμή είναι μία χρυσή ευκαιρία για τη χώρα μας, όχι απλώς για πραγματοποίηση αμερικανικών ταινιών εδώ, μα και για συνεργασίες, συμπαραγωγές μεταξύ Ελλάδας και Αμερικής.”

“Οι Τέχνες πρέπει να είναι σε συνεχή συνέργεια και με τις άλλες επιστήμες. Μέσα από αυτή τη συνέργεια, προκύπτουν πράγματα αληθινά καινοτόμα.”

“Καινοτομία είναι σίγουρα το να αξιοποιείς τις νέες τεχνολογίες. Είναι όμως και το να μπορείς να κάνεις μία ταινία με πολύ χαμηλό κόστος. Να καταφέρεις να εκφραστείς με μία μόνο κάμερα. Είναι ο διαφορετικός τρόπος σκέψης.”

“Το ζητούμενο είναι να έχεις ένα καθαρό όραμα, να το επικοινωνείς σωστά και να το υπηρετείς μέχρι τέλους.”

“H ευτυχία του να βλέπεις τον κόσμο να αντιδρά όπως είχες οραματιστεί, και η πληρότητα που νιώθεις εκείνη τη στιγμή, εξισορροπεί όλα τα δύσκολα που συναντάς στη διαδρομή.”

“Ο κινηματογράφος μπορεί να ενώσει πάρα πολλές κουλτούρες: μια ταινία από άλλη χώρα, μπορεί να φέρει στοιχεία που βιώνεις και εσύ. Και εκεί ξαφνικά δημιουργούνται φοβερές γέφυρες. Αυτό είναι μαγικό.”

“Αν βλέπαμε την κοινωνία σαν ένα σώμα, η τέχνη είναι η καρδιά του σώματος αυτού. Επικοινωνεί τα συναισθήματα και βάζει τα μεγάλα ερωτήματα.”

“Το να σκεφτόμαστε τοπικιστικά είναι πλέον εκτός εποχής. Η Τέχνη είναι διεθνής, και χαρακτηρίζεται από μεγάλη ευελιξία.”

“Επιμονή και σκληρή δουλειά – να μην αφήνεις καμία δυσκολία να σε απογοητεύσει. Αυτός είναι ο δρόμος για να γίνει το όνειρο πράξη.”

 

Πρωτοπορώντας στις Τέχνες. Μαζί.

“H συνεργασία δημιουργεί μια ιδιαίτερη μαγεία στην Τέχνη, γιατί οι ιδέες που καθένας φέρνει, οδηγούνται σε μέρη που δεν ξέρεις τελικά τι τις πήγε εκεί. Κι αυτό γεννά νέες ιδέες, ωραιότερες – που είναι ωραιότερες ακριβώς γιατί είναι παιδιά τού “μαζί”.

Ιστορίες του σήμερα που μας γεμίζουν αισιοδοξία. Και το μέλλον, ένας λευκός καμβάς που περιμένει να γραφτεί. Σε κάθε επόμενο βήμα, μαζί. Ελλάδα – Αμερική.

“Από τη στιγμή που προσγειώθηκα στο Μανχάταν νιώθω ότι έγινα πολίτης του κόσμου. Αυτό το δώρο η Αμερική το δίνει σε όλους: σε απενοχοποιεί από το φόβο του ξένου και νιώθεις ότι μπορείς να κατανοήσεις οποιονδήποτε στον πλανήτη, όπου κι αν βρίσκεσαι. Την ανοιχτότητα αυτήν, την κουβαλάω ακόμα μέσα μου, και είναι κάτι που προσπαθώ πάντα να κάνω πράξη”, αναφέρει ο Κωνσταντίνος Αρβανιτάκης,

και προσθέτει: “Η Αμερική είναι η χώρα της ευκαιρίας, των μη ορίων, των ονείρων. Η χώρα που σε κάνει να νιώθεις τυχερός που μπορείς και ονειρεύεσαι στη γλώσσα της. Σε προσωπικό επίπεδο, οι ευκαιρίες που μου δόθηκαν έχουν φτιάξει αυτό που είμαι.”

ΤΕΧΝΕΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΗΣ

Ο Κωνσταντίνος Αρβανιτάκης είναι Θεατρικός Σκηνοθέτης με πολυετή καλλιτεχνική σταδιοδρομία στις ΗΠΑ, και απόφοιτος των Πανεπιστημίων Νέας Υόρκης και Καλιφόρνια. Είναι επίσης Διευθυντής της Δραματικής Σχολής του Ωδείου Αθηνών.

Το ζητούμενο είναι ένα και ένα να κάνει τρία. Όχι μόνο στην Τέχνη. Στο κάθε τι. H τρομερή συγγένεια στον τρόπο που σκέφτονται Αμερικάνοι και Έλληνες κάνει την συνεργασία αυτή τόσο ουσιαστική.

“Η περίοδος που έπρεπε να επιλέξω μεταξύ Ελλάδας – Αμερικής, ήταν από τις πιο δύσκολες στη ζωή μου. Κάποια στιγμή όμως πρέπει να δεις πού θέλεις να ανήκεις. Προσωπικά, είμαι το παράδειγμα ενός ανθρώπου που δεν μετάνιωσε που επέστρεψε, και που εφάρμοσε όλα όσα έμαθε εκεί και ένιωσε ότι έχουν σημασία. Εδώ, στον τόπο του.”

“Όντας διευθυντής μιας σχολής, προσπαθώ να μεταδώσω στους νέους ανθρώπους αρχές που πρωτοσυνάντησα στην Αμερική και θεωρώ εξαιρετικά σημαντικές. Αυτό λοιπόν που έως σήμερα αποτελεί τεράστια έμπνευση για μένα είναι ο τρόπος που είδα εκεί να αντιμετωπίζουν τους νέους: θεωρούν ότι είναι το μέλλον που πρέπει αυτή τη στιγμή να ποτίσουν, να θρέψουν, να αγκαλιάσουν. Γι’ αυτό και επενδύουν ουσιαστικά σε αυτούς.”

Κανείς δεν πάει χαμένος αν επιμένει, όσες ευκαιρίες κι αν χάσει – αρκεί να επιμένει και να κάνει καλά τη δουλειά του.

“Δεδομένου ότι ο κόσμος αλλάζει πια εξαιρετικά γρήγορα, είναι σημαντικό η σύμπραξη των χωρών να δίνει την ευκαιρία στους νέους να γνωρίσουν τον κόσμο και να πάρουν ερεθίσματα. Κάθε νέος άνθρωπος που φιλοδοξεί να ασχοληθεί με κάτι τόσο απαιτητικό και ιδιαίτερο όπως η Τέχνη οφείλει να βγει έξω από τα σύνορα του τόπου του έστω και για ένα χρόνο. Ως μέλος της επιτροπής Fulbright παλαιότερα, μπορώ να πω ότι συμβάλλαμε σημαντικά σε αυτό, καθώς είναι μία εξαιρετική πρωτοβουλία που επιτρέπει σε νέους ανθρώπους να έρθουν σε επαφή με την Αμερική και να φέρουν τεχνογνωσία πίσω στη χώρα μας.”

“Στην εποχή που τα σύνορα δεν παίζουν απολύτως κανένα ρόλο και που η Τέχνη διαπραγματεύεται την συνθήκη τού ότι η απόσταση στο χώρο έχει εξαλειφθεί, δεν υπάρχει απολύτως κανένας λόγος για οποιονδήποτε να μην είναι στην Ελλάδα. Στις μέρες μας υπάρχουν πολλοί τρόποι να συμμετέχει κανείς στο παγκόσμιο γίγνεσθαι της Τέχνης, απ’ όπου σημείο κι αν βρίσκεσαι.”

“Πλέον μπορείς να είσαι πολίτης και καλλιτέχνης του κόσμου όπου κι αν είσαι – η ίδια η τέχνη σε πάει προς τα εκεί, δεδομένου ότι το διαδίκτυο μπαίνει πάρα πολύ μέσα στη δουλειά των καλλιτεχνών. Γι’ αυτό και η διάδραση, οι συνεργασίες είναι σπουδαίο πράγμα.”

 

Πρωτοπορώντας στον Πολιτισμό. Μαζί.

“Οι συνέργειες και οι σχέσεις εμπιστοσύνης σε τομείς όπως ο Πολιτισμός λειτουργεί ενισχυτικά στο έργο των φορέων που δραστηριοποιούνται σε αυτόν, και μπορεί να συμβάλλουν, και στο μέλλον, σημαντικά στη βιωσιμότητά τους.”

Ιστορίες του σήμερα που μας γεμίζουν αισιοδοξία. Και το μέλλον, ένας λευκός καμβάς που περιμένει να γραφτεί. Σε κάθε επόμενο βήμα, μαζί. Ελλάδα – Αμερική.

“Στην Αμερική πήγα για σπουδές το 2005. Δύο μέρες μετά από την ημέρα που έφτασα στη Νέα Ορλεάνη, όπου ήταν το Πανεπιστήμιό μου, έγινε ο τυφώνας Κατρίνα. Έπειτα από μια σειρά δύσκολες συγκυρίες, βρέθηκα στο Χιούστον, όπου το μόνο που ήθελα μετά απ’ ό,τι είχα ζήσει ήταν να γυρίσω στην Ελλάδα”, αναφέρει ο Χάρης Σιαμπάνης.

“Εκείνη η φάση, που έπρεπε να αποφασίσω εάν θα μείνω ή όχι στην Αμερική ήταν από τις πιο δύσκολες της ζωής μου. Η πιο εύκολη λύση θα ήταν να γυρίσω πίσω. Αλλά τελικά αποφάσισα να το παλέψω”, συνεχίζει.

“Κατά τη διάρκεια των σπουδών μου, διαπίστωσα ότι μου αρέσει ο κόσμος των οικονομικών και του business. Εκείνη την περίοδο, έμαθα πως πολύ μεγάλες εταιρείες consulting προσλάμβαναν μηχανικούς. Άδραξα την ευκαιρία που μου δόθηκε, και κατάφερα να μεταπηδήσω στο αντικείμενο που με ενδιέφερε.”

“Τον Μάιο του 2012 ήρθα επίσημα ως οικονομικός διευθυντής στο Μουσείο, ενώ τους έξι μήνες που είχαν προηγηθεί δούλευα ως consultant στο συγκεκριμένο project. Η απόφαση ήταν αρκετά δύσκολη για μένα, κυρίως γιατί δεν ήταν αυτό που σκεφτόμουν ότι θα κάνω μπαίνοντας στα business και στα οικονομικά. Κι έπειτα, υπάρχει πάντα και πρόκληση του να εφαρμόσεις αποτελεσματικά ό,τι έχεις προτείνει ως consultant – ειδικά σε ένα μουσείο όπως το Μουσείο Μπενάκη που παρότι είναι ιδιωτικό μουσείο, όλες του οι συλλογές έχουν δωρηθεί στο Ελληνικό έθνος. Όλη αυτή η ανιδιοτέλεια σε συνδυασμό με τους ανθρώπους του διοικητικού συμβουλίου (τον κύριο Δεληβοριά που ήταν τότε στο τιμόν και την κυρία Γερουλάνου οι οποίοι δούλευαν ακατάπαυστα), και την κατάθεση ψυχής που έκαναν και κάνουν ακόμα οι εργαζόμενοι, ήταν παράγοντες οι οποίοι με οδήγησαν στο να πάρω την απόφαση να πω το ‘ναι'”

ΤΕΧΝΕΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

ΧΑΡΗΣ ΣΙΑΜΠΑΝΗΣ

Ο Χάρης Σιαμπάνης είναι Διευθύνων Σύμβουλος του Μουσείου Μπενάκη και Απόφοιτος του Πανεπιστημίου Tufts & του Harvard Business School.

Mέσα στη ζώνη άνεσής μας τα πράγματα είναι πολύ ωραία, τίποτα όμως δεν μεγαλώνει. Για να γίνει κάτι πραγματικά καλό πρέπει να βγούμε έξω από αυτήν.

“Οι αποφάσεις που έπρεπε να παρθούν ήταν δύσκολες. Όταν όμως κατάλαβα πόσο μεγάλος οργανισμός είναι το Μουσείο Μπενάκη, τι είναι και τι αντιπροσωπεύει για τους Έλληνες αλλά και για την επικοινωνία όλων των πολιτισμών με την Ελλάδα, συνειδητοποίησα ότι έπρεπε να τις πάρω, ώστε να μπορεί να συνεχίσει να είναι βιώσιμος.”

“Φυσικά και αλλάζουν οι αντιλήψεις. Πολύ βασικό, όμως, για να γίνει αυτό είναι να υπάρχει ένα ξεκάθαρο όραμα, ένας σωστός καταμερισμός αρμοδιοτήτων και εμπιστοσύνη στους ανθρώπους.“

“Η επόμενη μέρα για το Μουσείο Μπενάκη πρέπει να έχει ως κέντρο μας την Ελλάδα και ως δορυφόρους μας όλες τις άλλες ηπείρους. Με πρώτη την Αμερική.“

“Το Μουσείο Μπενάκη έχει πολλούς και σημαντικούς δεσμούς με την Αμερική. Αυτό που προσδοκούμε τώρα είναι να κάνουμε και κάποιες πιο μόνιμες συνεργασίες με μουσεία εκεί, ούτως ώστε να έχουμε και μια πιο σταθερή παρουσία στις εκθέσεις αυτών.”

Η τεχνογνωσία που έχει η Αμερική στον δικό μας τομέα είναι σπουδαία, γι’ αυτό και μελετούμε με πολλή προσοχή μοντέλα και μεθοδολογίες από εκεί. Πολλά προγράμματα fund raising έχουν προέλθει από αντίστοιχες ιδέες που εφαρμόζονται σε αμερικανικά μουσεία.“

“Η πρακτικότητα, ο προγραμματισμός, και η εμπιστοσύνη στους ανθρώπους είναι τρία πράγματα που αποκόμισα από την εμπειρία μου Αμερική και με έχουν βοηθήσει πάρα πολύ στη δουλειά μου.”

“Xρωστάω πολλά στον τόπο μου: έχω γεννηθεί εδώ, έχω μεγαλώσει εδώ, έχω πάρει την ελληνική κουλτούρα και την ελληνική παιδεία. Γι’ αυτό και θεωρώ ότι τώρα είναι μία στιγμή που πρέπει να δώσω πίσω. Οι στιγμές που πρέπει να δίνεις πίσω είναι σαν τις στιγμές που στηρίζεις τους φίλους σου: είναι στα δύσκολα. Και πιστεύω πως είμαι ένας άνθρωπος που μπορώ να προσφέρω στο να βελτιωθούν τα πράγματα στη χώρα μου. Αυτός είναι ο λόγος που γύρισα πίσω.”

“Οι Έλληνες που ζουν στο εξωτερικό είναι σημαντικό να έχουν στο μυαλό τους έναν χρονικό ορίζοντα μέσα από τον οποίο θα αντλούν εμπειρίες, είτε σε επίπεδο σπουδών είτε σε επίπεδο εργασιακό. Όπως εξίσου σημαντικό είναι να γυρίσουν πίσω γιατί αυτή η χώρα αξίζει κάτι καλύτερο από αυτό που έχει συντελεστεί τα τελευταία χρόνια. Ο μόνος τρόπος να ανακάμψει, γιατί αξίζει να ανακάμψει, είναι με τη βοήθεια ανθρώπων που έχουν τη διεθνή εμπειρία, είναι πρακτικοί και προχωρούν τα πράγματα με ταχύτητα.”

ΤΕΧΝΕΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

ΧΡΗΣΤΟΣ ΚΑΡΡΑΣ

Ο Χρήστος Καρράς είναι Γενικός Διευθυντής της Στέγης Ιδρύματος Ωνάση.

Στην Τέχνη, το έργο δεν είναι ποτέ υπόθεση ενός ανθρώπου. Είναι πάντα μια συλλογικότητα.

“Η Τέχνη έχει τη δύναμη να αλλάξει τον τρόπο σκέψης μας. Πρέπει πάντα να αναζητούμε πράγματα που ταράζουν τα όρια, που μας οδηγούν πιο πέρα, μέσα από πειραματισμούς σε τεχνικές, υλικά και φόρμες. Μόνο έτσι μπορούμε να δημιουργήσουμε το μικρό εκείνο σοκ που θα μας κάνει να σκεφτούμε λίγο διαφορετικά.”

Ελλάδα – Αμερική. Δεσμός έμπνευσης, για ανθρώπους που αφουγκράζονται τον κόσμο μας, καινοτομούν, και δημιουργούν το αύριο.

“Οι καλλιτέχνες σήμερα δεν γνωρίζουν σύνορα. Γι’ αυτό κι εμείς, όταν δημιουργούμε το πρόγραμμα της Στέγης, εργαζόμαστε συλλογικά – συνεργαζόμαστε διαρκώς με φορείς στην Ευρώπη και την Αμερική και δημιουργούμε σχέσεις που διαρκούν, βασιζόμενες στην αμοιβαία εμπιστοσύνη. Με αυτόν τον τρόπο, καλλιτέχνες που πετυχαίνουν σπουδαία πράγματα στο εξωτερικό αποκτούν κίνητρο να επιστρέψουν στη χώρα μας και να είναι δημιουργικοί και εκεί”, αναφέρει ο Χρήστος Καρράς.”

“Είναι πολύ σημαντικό ένας καλλιτέχνης να έχει την εμπειρία εργασίας στο εξωτερικό, ειδικά στην Αμερική που οι συνθήκες είναι διαφορετικές σε σχέση με την Ευρώπη. Μέσα από τις συνέργειες που αναπτύσσονται και τα ερεθίσματα που ανταλλάσσονται, μπορούμε να αγγίξουμε την πραγματική όψη του κοινού μας Πολιτισμού. Την συλλογικότητα. Γι’ αυτό λοιπόν, τολμήστε, προσπαθήστε και προσπαθήστε συγκροτημένα!”